نیست از عقل وقت مهمانی

نه بجهلست ترک و زنگی او

هرکه او خیره ساز و مستحلست

گر بدزدد ز شعر من بحلست

لقمه تنها زدن ز لقمانی

چه حکیمی بود که خوان بنهد

باغبان را نواله ای ندهد