وین سپیدی ز دل به موست بحل

موی و دل شد چو شیر و چون قطران

زین دو مرغ سیه سپید زمان

آن سیاهی ز موی رفت به دل

دل من همچو برف و دندان بد

مویم همچون که نفط و قطران بد

لیکن اکنون شدست دل قطران