او برفت از میان و کم پایست

پیر ملت نه پیر چار گهر

چون براهیم پیر ملت بود

تختش از صدق و تاج خلت بود

ملت او هنوز برجایست

مرد باید که باشد از دل و دین

از گه امر تا به یوم الدین