می چشانش همیشه تلخ و ترش

جان بپرید خاک بر سر تن

تن خود را برای عالم دل

مکن از بهر هیچ، هیچ خجل

گر از این مرد مرد ورنه بکش

که تن از جان همیشه نور گرفت

جان ز علم و هنر سرور گرفت