گر از این مرد مرد ورنه بکش

تن خود را برای عالم دل

مکن از بهر هیچ، هیچ خجل

می چشانش همیشه تلخ و ترش

که تن از جان همیشه نور گرفت

جان ز علم و هنر سرور گرفت

آنکه جان را به علم پروردست