زود و عالم چو شاه عادل شد

در فصاحت زبان چو بگشاید

بسته گیرد زمانه را شاید

زانکه آنکس که خواجه دل شد

شد مسلم ولایت جاهش

قبله عقل گشت درگاهش

لب من باد بر ستانه او