مفلس و قلتبان چرا خوانی

آن شنیدی که بود پنبه زنی

مفلس و قلتبانش خواند زنی

گفتش ای زن مرا به نادانی

چه بود جرم من چو باشم من

مفلس از چرخ و قلتبان از زن

زیرکی را که دل نخواهد رنج