مصرع دوم · شماره 14به بر آید ز آدم و عالمشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11زانکه در دهر سگ پرستانند#12راست چون موش آفت نانند#13صدهزاران فتوح در یکدم#14به بر آید ز آدم و عالمانتخابشده15بی دل و دین ازین خداوندی#16به خدای ار تو هیچ بربندی#17دور شو زین جهان که آن تو نیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «حکایت» است.سطر پیشینصدهزاران فتوح در یکدم→سطر بعدیبی دل و دین ازین خداوندی←