پیش از این بس که بود چرخ کبود

چه بوی آن او که آن تو نیست

بی تو ایام کارها کردست

چون تو بسیار کس رها کردست

زین سپس بس که نیز خواهد بود

بر وفای زمانه کیسه مدوز

بگذرانش به قوت روز به روز