مصرع نخست · شماره 35به اقلی بسنده کن در راهشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.32بجز از صدق نیست هیچ پناه#33آهو از صدق اگر شود آگاه#34شیر گیرد به کمترین روباه#35به اقلی بسنده کن در راهانتخابشده36چند از این باقلی کرمک خواه#37قوم موسی چو از براق خرد#38دور ماندند درگذرگه بد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 35 از «حکایت» است.سطر پیشینشیر گیرد به کمترین روباه→سطر بعدیچند از این باقلی کرمک خواه←