مصرع نخست · شماره 17تخم تا در زمین نمانده سه ماهشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14لاجرم زان حصار گیرد مار#15من ز بهر تو مانده اندر کنج#16تو لقب کرده مر مرا ناکنج#17تخم تا در زمین نمانده سه ماهانتخابشده18بر ازو کی خوری به خرمنگاه#19در زمستان سه مه بیاساید#20پس بهاری چنان بیاراید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «حکایت» است.سطر پیشینتو لقب کرده مر مرا ناکنج→سطر بعدیبر ازو کی خوری به خرمنگاه←