مصرع نخست · شماره 27از بلا کنج از آن نپردازمشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.24کی ز مطبخ به سوی باغ آیم#25کم از آن کز تو رخ نهان دارم#26مرده نفس را روان دارم#27از بلا کنج از آن نپردازمانتخابشده28تا ترا کنج عافیت سازم#29تا دلم چون بهشت نور دهد#30نور تنها نه صد سرور دهد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 27 از «حکایت» است.سطر پیشینمرده نفس را روان دارم→سطر بعدیتا ترا کنج عافیت سازم←