همچو شمس است شعر من تابان

چشم دارم که گوش دارد شاه

خود چه گویم که در سپید و سیاه

نیک دانم که نیک داند شاه

لیک جرمش در آسمان پنهان

مثل مادح تو چون جانست

فعل پیدا و ذات پنهانست