غم جان چون به خدمت تو درم

که جهان گرسنه است و او علف است

هست معذور اگر بداندیش است

که جهان را بدی ز به پیش است

آنکه هرگز نخورده ام نخورم

هیچ مگزین به دوستی خس را

کو کسی کو کسی بود کس را