کلی و اشربی و قری عینا

دمی با مصطفا و کاسه باشیم

که او می خورد از آن جا شیر و خرما

از آن خرما که مریم را ندا کرد

دلیل آنک زاده عقل کلیم

ندایش می رسد کای جان بابا

همی خواند که فرزندان بیایید