یک سخن زین و عالمی دانش

زان کجا عقل دادم این فتوی

گر تبجح بدین کنم شاید

زین سخنها که جان برآساید

همچو قرآن پارسی خوانش

روح را سال و ماه همچو غذاست

دل مجروح را بسان شفاست