و دلیل بر اثبات احکام شریعت آن است که بدانی که از خداوند تعالی به ما رسولان آمدند با معجزهای ناقض عادت، و رسول ما، محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم حق است و وی را معجزات بسیار است و آن چه ما را خبر داده است از غیب و عین، جمله حق است. رکن اول از شریعت کتاب است؛ لقوله، تعالی: «منه آیات محکمات (۷/آل عمران)»، و دیگر سنت است؛ لقوله، تعالی: «و ما اتیکم الرسول فخذوه وما نهیکم عنه فانتهوا (۷/الحشر)»، و سدیگر اجماع امت است؛ لقوله، علیه السلام: «لایجتمع امتی علی الضلاله، علیکم بالسواد الاعظم.» و در جمله احکام شریعت بسیار است، و اگر کسی خواهد تا جمله را جمع کند نتواند؛ از آن که لطایف خداوند تعالی رانهایت نیست.

اما شرط علم به ذات خداوند تعالی آن است که وی بداند که خداوند تعالی موجود است اندر قدم ذات خود و بی حد و بی حدود است و اندر مکان و جهت نیست، و ذاتش موجب آفت نیست. از خلقش کسی مانند نیست. وی را زن و فرزند نیست هرچه اندر وهم صورت گیرد و اندر خرد اندازه بندد، وی جل جلاله آفریدگار آن است و دارنده و پروردگار آن؛ لقوله، تعالی: «لیس کمثله شیء و هو السمیع البصیر (۱۱/الشوری).»

و اما علم به صفات وی آن است که بدانی که صفات وی تعالی بدو موجود است که آن نه وی است ونه جز وی، بدو قایم است و او به خود قایم و دایم، چون علم و قدرت و حیات و ارادت و سمع و بصرو کلام و بقا؛ لقوله، تعالی: «انه علیم بذات الصدور (۴۳/الانفال)»، و نیز گفت: «والله علی کل شیء قدیر (۲۸۴/البقره)، و نیز گفت: «هو الحی لا اله الا هو (۶۵/الغافر)» و نیز گفت: «وهو السمیع البصیر (۱۱/الشوری)»، و نیز گفت: «فعال لما یرید (۱۰۷/هود)»، و نیز گفت: «قوله الحق (۷۳/الانعام)».

اما علم به اثبات افعال وی آن است که بدانی که وی تعالی و تقدس آفریدگار خلقان است و خالق افعال ایشان است و عالم نابوده، هست به فعل وی شده است، مقدر خیرو شر است، خالق نفع و ضرر است؛ لقوله، تعالی: «الله خالق کل شیء (۶۲/الزمر).»