و از امیرالمومنین علی رضی الله عنه می آید که پیراهنی داشت که آستین آن با انگشت او برابر بود، و اگر وقتی پیراهنی درازتر بودی سر آستین آن فرو دریدی.

بدان که لبس مرقعه شعار متصوفه است، و لبس مرقعات سنت است؛ از آن جا که رسول علیه السلام فرمود: «علیکم بلباس الصوف تجدون حلاوه الایمان فی قلوبکم.» و نیز یکی از صحابه گوید، رضی الله عنه: «کان النبی صلی الله علیه و سلم یلبس الصوف و یرکب الحمار.» و نیز رسول صلی الله علیه و سلم مر عایشه را گفت، رضی الله عنها: «لاتضیعی الثوب حتی ترقعیه.» گفت: «بر شما بادا به جامۀ پشمین تا حلاوت ایمان بیابید.» و روایت کردند که: «وی علیه السلام جامۀ پشمین پوشید و بر خر نشست.» و نیز گفت عایشه را رضی الله عنها که: «جامه را ضایع مکن تا رقعه یعنی پیوندها بر آن نگذاری.»

و از عمر خطاب رضی الله عنه می آید که وی مرقعه ای داشت، سی پیوند بر آن گذاشته.

و هم از عمر خطاب می آید رضی الله عنه که گفت: «بهترین جامه ها آن بود که مئونت آن کمتر بود.»

و نیز رسول را صلی الله علیه فرمان آمد به تقصیر جامه؛ کما قال الله، تعالی: «وثیابک فطهر (۴/المدثر)، ای فقصر.»

حسن بصری گوید، رحمه الله علیه: «هفتاد یار بدری را بدیدم. همه را جامه پشمین بود.»

و صدیق اکبر رضی الله عنه اندر حال تجرید جامۀ صوف پوشید.