عددهم، از ایشان:

بدان که امت کثرهم الله مجتمع اند بر آن که پیغامبر را علیه السلام گروهی بوده اند از صحابه رضوان الله علیهم اجمعین که اندر مسجد وی ملازم بودند و مهیا مر عبادت را و دست از دنیا بداشته بودند واز کسب اعراض کرده بودند،و خدای عزو جل از برای ایشان را با پیغمبر علیه السلام عتاب کرد، عز من قائل: «ولاتطرد الذین یدعون ربهم بالغدوه والعشی... الآیه (۵۲/الانعام)». و کتاب خدای عز و جل به فضایل ایشان ناطق است و پیغمبر را علیه السلام اندر مناقب ایشان اخبار بسیار که به ما رسیده است اندر ذکر ایشان، رضی الله عنهم اجمعین و ما طرفی اند رمقدمۀ این کتاب گفته ایم.

ابن عباس رضی الله عنه روایت کند از پیغمبر، علیه السلام: «وقف رسول الله صلی الله علیه و سلم علی اصحاب الصفه، فرای فقرهم وجهدهم و طیب قلوبهم، فقال: ابشروا یا اصحاب الصفه، فمن بقی من امتی علی النعت الذی انتم علیه راضیا بمافیه، فانه من رفقائی فی الجنه.»

معنی این خبر آن بود که: «چون پیغمبر علیه السلام بر ایشان برگذشت و مر ایشان را بدید باستاد و خرمی دل ایشان اندر فقر و مجاهدت بدیدگفت: بشارت مر شما را و آن که از پس شما بیایند به صفت شما و اندر فقر خود راضی باشند، ایشان نیز از رفیقان من اند اندر بهشت.»

۱-یکی منادی حضرت جبار و گزیدۀ محمد مختار، بلال بن ریاح، رضی الله عنه.

۲-و دیگر، دوست خداوند داور، و محرم احوال پیامبر، ابوعبدالله سلمان الفارسی، رضی الله عنه

۳-و دیگر، سرهنگ مهاجر و انصار، و متوجه خداوند غفار، ابوعبیده عامربن عبدالله الجراح، رضی الله عنه