از وی می آید که گفت: «التصوف قیام القلب مع الله بلاواسطه.» تصوف قیام دل بود با حق تعالی بی واسطه، و این اشارت هم به مشاهدت باشد و مشاهدت غلبۀ دوستی بود و استغراق صفت اندر تحقیق شوق رویت و فنای صفت به بقای حق. و اندر کتاب الحج اندر مشاهدت و وجود آن بابی بیارم، ان شاء الله، عز و جل.

وقتی از نشابور قصد طوس داشت، و اندر آن عقبه ای سخت سرد بود و پایش اندر موزه می فسرد. درویشی گفت: من اندیشه کردم که این فوطه به دو نیم کنم و در پایش پیچم. دلم نداد؛ که فوطه ای سخت نیکو بود. چون به طوس آمدیم اندر مجلس ازوی سوال کردم که:«شیخ ما را فرقی کند میان وسواس شیطانی، و الهام حق؟» گفت: «الهام آن بود که تو را گفتند: فوطه پاره کن تا پای بوسعید سرد نیابد، وسواس آن که ترامنع کرد.»

و از این جنس از وی متواتر است و مراد ما نه این است. والله اعلم.