پیدا ز کی می شود نهان ها

ور تو ز گمان ما برونی

پس زنده ز کیست این گمان ها

ور تو ز جهان ما نهانی

بگذار فسانه های دنیا

بیزار شدیم ما از آن ها

جانی که فتاد در شکرریز