و پیغمبر علیه السلام گفت که: از جبرئیل شنیدم که گفت که: خداوند عز و جل گفت: «من اهان لی ولیا فقد بارزنی بالمحاربه و ما ترددت فی شیء کترددی فی قبض نفس عبدی المومن یکره الموت واکره مساءته ولابد له منه و ما تقرب الی عبدی بشیء احب الی من اداء ما افترضت علیه ولایزال عبدی یتقرب الی بالنوافل حتی احبه فاذا احببته کنت له سمعا و بصرا و یدا و مویدا.»

قوله، تعالی: «یا ایها الذین آمنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یحبهم و یحبونه (۵۳/ المائده).»

ونیز گفت، عز و جل: «ومن الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم کحب الله (۱۶۵/البقره).»

و نیز گفت، علیه السلام: «من احب لقاء الله احب الله لقاءه.»

و قوله، علیه السلام: «اذا احب الله العبد، قال لجبرئیل: یا جبریل، انی احب فلانا فاحبه، فیحبه جبریل، ثم یقول جبریل لاهل السماء: ان الله قد احب فانا فاحبوه، فیحبه اهل السماء. ثم یضع له القبول فی الارض فیحبه اهل الارض، و فی البغض مثل ذلک.»

بدان که محبت خداوند تعالی مر بنده را و محبت بنده مر خداوند تعالی را درست است و کتاب و سنت بدین ناطق و امت بر این مجتمع و خداوند سبحانه و تعالی به صفتی است که دوستان ورا دوست دارند و وی دوستان خود را دوست دارد.