قوله، تعالی:«و اقیموا الصلوه و اتوا الزکوه (۴۳/البقره).»

و مانند این آیات و اخبار بسیار است.

و از احکام فرایض ایمان یکی زکات است بر آن کس که واجب شود و اعراض از آن روی نیست اما زکات بر اتمام نعمت واجب شود؛ چون دویست درم که نعمتی تمام بود اندر تحت تصرف کسی باشد به حکم ملک بر وی پنج درم واجب شود؛ و بیست دینار نعمتی بود تمام بعد از گذشتن سال بر آن نیم دینار واجب شود؛ و پنج اشتر نعمتی تمام بود بر آن گوسفندی واجب شود و آن چه بدین ماند از اموال.

اما جاه را نیز زکات بود، چنان که مال را؛ از آن چه آن نیز نعمتی تمام است؛ کما قال رسول الله، صلی الله علیه و سلم: «ان الله تعالی فرض علیکم زکوه جاهکم؛ کما فرض علیکم زکوه مالکم.» و ایضا قوله، علیه السلام: «ان لکل شیء زکوه و زکوه الدار بیت الضیافه.»