الوارد: حلول معانی به دل.

النجوی: نهفتن احوال از اطلاع غیر.

الاشاره: اخبار غیر از مراد بی عبارت لسان.

الایماء: تعریض خطاب بی اشارت و عبارت.

الانتباه: زوال غفلت از دل.

الاشتباه: اشکال حال اندر دو طرف حکم حق و باطل.

القرار: زوال تردد از حقیقت حال.