الشیئان: آن که وجود یکی به دیگری روا بود.

التسمیه: خبر از مسما.

النفی: آن که عدم منفی اقتضا کند.

الاثبات: آن که وجود مثبت اقتضا کند.

الضدان: آن که روا نبود وجود یکی را با بقای وجود دیگر اندر یک حال.

الغیران: آن که وجود هر یک بی دیگری روا بود.

الجوهر: اصل چیز، آن که به خود قایم بود.