الملک: آن که بر آن اعتراض نتوان کرد که او کند.

السف: ترک امر بود.

الظلم: نهادن چیزی به جایی که نه جای آن بود و درخور آن.

العدل: نهادن هر چیزی به جای خود.

این است حدود الفاظ که طالبان را از این چاره نباشد؛ بر سبیل اختصار و بالله العون و التوفیق و حسبنا الله و نعم الرفیق.

* * *

نوع آخر این عباراتی است که به شرح حاجتمند باشد و اندر میان متصوفه متداول است و مقصودشان بدین عبارات نه آن باشد که اهل لسان را معلوم گردد از ظاهر لفظ: