و مانند این، ابوعلی رودباری رضی الله عنه گوید: درویشی را دیدم که به آواز مغنیی مشغول گشته بود من نیز گوش بنهادم تا وی چه می گوید. آن کس به صوتی حزین می گفت:

منی ان تکن حقا تکن احسن المنی

والا فقد عشنا بها زمنا رغدا

آن درویش نعره ای بزد و از دنیا بیرون شد.

امد کفی بالخضوع

الی الذی جاد بالصنیع

آن درویش بانگی بکرد و بیفتاد چون بشدم ورا یافتم مرده.