یک بار دگر بیا درآموز

آن نام و نشان بی نشان را

بفزا که فزایش روانی

سرمست و روانه کن روان را

ساقی گشتن تو ساقیان را

چون چشمه بجوش از دل سنگ

بشکن تو سبوی جسم و جان را