گفت: سی سال است.

گفت: چرا عصابه بسته ای؟

گفت: سرم درد می کند.

رابعه گفت: تو را چند سال است؟

گفت: بیشتر عمر در درد و غم بوده ای؟

گفت: نه.

گفت: سی سال تنت درست داشتی، هرگز عصابه شکر برنبستی. به یک شب که درد سرت داد عصابه شکایت درمی بندی.