گفت: تطوع کند.

بعد از آن، روزی کاروان بزدند وکالا ببردند و بنشستند و طعام می خوردند. یکی از اهل کاروان پرسید: مهتر شما کدامست؟

گفتند: با ما نیست. از آن سوی درختی است بر لب آبی، آنجا نماز می کند.

گفت: وقت نماز نیست.

گفت: با شما نان نخورد؟

گفت: به روزه است.

گفت: رمضان نیست.