زیرا ساقی چنان گذارد

درده تو فلان بن فلان را

از دیده به دیده باده ای ده

تا خود نشود خبر دهان را

اندر مجلس می نهان را

بشتاب که چشم ذره ذره

جویا گشتست آن عیان را