گفتم ای مه توبه کردم توبه ها را رد مکن

ذره ها اندر هوایش از وفا و از صفا

بس خجل گشتم ز رویش آن زمان تا لاجرم

هر زمان زنار می ببریدم از جور و جفا

گفت بس راهست پیشت تا ببینی توبه را

صادق آمد گفت او وز ماه دور افتاده ام

چون حجاج گمشده اندر مغیلان فنا