صادق آمد گفت او وز ماه دور افتاده ام

هر زمان زنار می ببریدم از جور و جفا

گفتم ای مه توبه کردم توبه ها را رد مکن

گفت بس راهست پیشت تا ببینی توبه را

چون حجاج گمشده اندر مغیلان فنا

نور آن مه چون سهیل و شهر تبریز آن یمن

این یکی رمزی بود از شاه ما صدرالعلا