بنده احبار بخارا خواجه نساج را

زندگی ز آویختن دارد چو میوه از درخت

زان همی بینی درآویزان دو صد حلاج را

گر نه علم حال فوق قال بودی کی بدی

بلمه ای هان تا نگیری ریش کوسه در نبرد

هندوی ترکی میاموز آن ملک تمغاج را

همچو فرزین کژروست و رخ سیه بر نطع شاه