گفت: اگر خدایرا بسزا بشناخته ای جز از وی نترسیدی.

گفت: از آن کسی که کوزه برنیاویزد تا آب خنک شود و آن حور کوزه مرا بر زمین زد. اینک بنگر جنید گفت: سفالهای شکسته دیدم تا دیرگاه آن سفالها آنجا افتاده بود.

جنید گفت: شبی خفته بودم بیدار شدم سر من تقاضا کرد که بمسجد شونیزیه رو پس برفتم شخصی دیدم هایل بترسیدم. مرا گفت: یا جنید از من می ترسی؟

گفتم: آری.

گفتم: تو کیستی؟

گفت: ابلیس.

گفتم: می بایستی که ترا دیدمی.