هر یکی عنقا شود تا برگشاید بال ها

حال های کاملانی کان ورای قال هاست

شرمسار از فر و تاب آن نوادر قال ها

ذره های خاک هامون گر بیابد بوی او

بال ها چون برگشاید در دو عالم ننگرد

گرد خرگاه تو گردد واله اجمال ها

دیده نقصان ما را خاک تبریز صفا