تا ز حیرانی گذشته دیده حیران ما

هر زمان شهره بتی بینی که از هر گوشه ای

جام می را می دهد در دست بادستان ما

دیده نادیده ما بوسه دیده زان بتان

جان سودا نعره زن ها این بتان سیمبر

دل گود احسنت عیش خوب بی پایان ما

خاک تبریزست اندر رغبت لطف و صفا