چونک بیخودتر شدی گیرد کنارت ساقیا

تو شوی از دست بینی عیش خود را بر کنار

چون بگیرد در بر سیمین کنارت ساقیا

گاه تو گیری به بر در یار را از بیخودی

از می تبریز گردان کن پیاپی رطل ها

تا ببرد تارهای چنگ عارت ساقیا