آن خیال جان فزای بخت ساز بی نظیر

درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما

بی سر و سامان عشقش بود سامان ما

هم امیر مجلس و هم ساقی گردان ما

در رخ جان بخش او بخشیدن جان هر زمان

گشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما