صد هزاران همچو ما در حسن او حیران شود

هم امیر مجلس و هم ساقی گردان ما

در رخ جان بخش او بخشیدن جان هر زمان

گشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما

کاندر آن جا گم شود جان و دل حیران ما

خوش خوش اندر بحر بی پایان او غوطی خورد

تا ابدهای ابد خود این سر و پایان ما