خوش خوش اندر بحر بی پایان او غوطی خورد

گشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما

صد هزاران همچو ما در حسن او حیران شود

کاندر آن جا گم شود جان و دل حیران ما

تا ابدهای ابد خود این سر و پایان ما

شکر ایزد را که جمله چشمه حیوان ها

تیره باشد پیش لطف چشمه حیوان ما