شکر ایزد را که جمله چشمه حیوان ها

کاندر آن جا گم شود جان و دل حیران ما

خوش خوش اندر بحر بی پایان او غوطی خورد

تا ابدهای ابد خود این سر و پایان ما

تیره باشد پیش لطف چشمه حیوان ما

شرم آرد جان و دل تا سجده آرد هوشیار

پیش چشم مست مخمور خوش جانان ما