تا ز خاک پاش بگشاید دو چشم سر به غیب

تا رهاند روح را از دام و از دستان ما

تا بشاید خدمت مخدوم جان ها شمس دین

آن قباد و سنجر و اسکندر و خاقان ما

تا ببیند حال اولیان و آخریان ما

شکر آن را سوی تبریز معظم رو نهد

کز زمینش می بروید نرگس و ریحان ما