ای خداوندا برای جانت در هجرم مکوب

زود از لذت شود شایسته مر اعلاق را

شاه جانست آن خداوند دل و سر شمس دین

کش مکان تبریز شد آن چشمه رواق را

همچو گربه می نگر آن گوشت بر معلاق را

ور نه از تشنیع و زاری ها جهانی پر کنم

از فراق خدمت آن شاه من آفاق را