چون ثنا گویند کز هستی فتادستند جدا

هوشیاران سر فکنده جمله خود از بیم و ترس

پیش او صف ها کشیده بی دعا و بی ثنا

و آنک مستان خمار جادوی اویند نیز

من جفاگر بی وفا جستم که هم جامم شود

پیش جام او بدیدم مست افتاده وفا

ترک و هندو مست و بدمستی همی کردند دوش