کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

نثر · شماره 12

و گفت: روزگاری در آید که زندگانی دروخوش نباشد هیچ مومن را مگر خویشتن را بر فتراک منافعی نبینند نعوذبالله من شر ذلک.

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 9

    وگفت: علم حیوه دلست ونورچشم از ظلمت جهل.

    #
  2. 10

    وگفت: آفت آفت است اشتغال دنیا چون به کسی روی نهد وآفتست حسرتهای دنیا چون رو، از کسی بگرداند و عاقل آنست که هرگز فرو نیاید به چیزی که چون روی بدو نهد همه مشغولی بود و چون از کسی روی بازگرداند همه حسرت بود.

    #
  3. 11

    وگفت: وای کسی که بفروخته باشد همه چیزها بهیچ چیز و خریده باشد بهیچ چیز همه چیزها.

    #
  4. 12

    و گفت: روزگاری در آید که زندگانی دروخوش نباشد هیچ مومن را مگر خویشتن را بر فتراک منافعی نبینند نعوذبالله من شر ذلک.

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «ذکر شیخ ابوعلی ثقفی رحمهالله علیه» است.