آن یکی صوفی مقیم صومعه پاکی شده

وز نهان با یک قدح می گفت هندو را بیا

ترک را تاجی به سر کایمان لقب دادم تو را

بر رخ هندو نهاده داغ کاین کفرست،ها

وین مقامر در خراباتی نهاده رخت ها

چون پدید آمد ز دور آن فتنه جان های حور

جام در کف سکر در سر روی چون شمس الضحی