زان صنم گلعذار، سینۀ غبغب

موی پریشش به عین طرفه کمندیست

یا که ز مه واژگون شده است دو عقرب؟

بر جهد از گوی عاج صفۀ سیمش

دوش بدم من غریق بحر تفکر

خواب مرا در ربود در وسط شب

دیدمش آن یار بی وفا و ترشخو