دوش بدم من غریق بحر تفکر

یا که ز مه واژگون شده است دو عقرب؟

بر جهد از گوی عاج صفۀ سیمش

زان صنم گلعذار، سینۀ غبغب

خواب مرا در ربود در وسط شب

دیدمش آن یار بی وفا و ترشخو

آمد و بنشست و تکیه داد به منصب