آمد و بنشست و تکیه داد به منصب

دوش بدم من غریق بحر تفکر

خواب مرا در ربود در وسط شب

دیدمش آن یار بی وفا و ترشخو

گفت: زهجران من تو چند بسوزی

بحر شود بعد از این ز وصل معذب

گفتمش، آخر دو بوسه ای تو عطا کن